§ 215 ust. 1. Dopuszcza się przyjęcie klasy „E” odporności pożarowej dla jednokondygnacyjnego budynku PM o gęstości obciążenia ogniowego przekraczającej 500 MJ/m2, pod warunkiem zastosowania:
1) wszystkich elementów budynku nierozprzestrzeniających ognia,
2) samoczynnych urządzeń oddymiających w strefach pożarowych o powierzchni przekraczającej 1000 m2.
W jednokondygnacyjnych budynkach produkcyjno-magazynowych PM o gęstości obciążenia ogniowego Q powyżej 500 MJ/m2 (niezależnie od tego, jak duża jest ta gęstość) dopuszcza się możliwość obniżenia klasy odporności pożarowej do E. Jest to najniższa możliwa klasa odporności pożarowej, dla której nie stawia się wymagań w zakresie klas odporności ogniowej dla elementów budynku (konstrukcja główna, konstrukcja i przekrycie dachu, ściany wewnętrzne i zewnętrzne, stropy). Warunkiem skorzystania z tego złagodzenia jest zapewnienie, że wszystkie elementy budynku można określić jako nierozprzestrzeniające ognia.
Dodatkowo, w strefach o powierzchni większej niż 1000 m2 należy zastosować samoczynne urządzenia oddymiające, czyli np. system klap dymowych połączony z elementami napowietrzającymi uruchamiany automatycznie w razie wystąpienia pożaru.
Przykład:
Jednokondygnacyjna hala PM o gęstości obciążenia ogniowego Q= 3 500 MJ/m2 i powierzchni 5 000 m2 jest klasyfikowana w klasie odporności pożarowej B. Po skorzystaniu z par. 215. ust. 1 i zastosowaniu wszystkich elementów budynku nierozprzestrzeniających ognia oraz samoczynnych urządzeń oddymiających, obniża się klasę odporności pożarowej do E.
Uwaga:
Przepis nie obowiązuje, jeżeli w obrębie jednokondygnacyjnej hali znajduje się część kilkukondygnacyjna, która nie stanowi innego budynku (patrz. § 210)
